Спіс

Форум з наведвальнікамі сайту svaboda.org 7 ліпеня 2005 году[ 07/07/2005 18:10 ]
Якія вашыя творчыя і жыцьцёвыя пляны? Ян
Зараз пішу наступную кнігу — раман пра абуджэньне Беларусі. Пляную таксама адбыць “хімію” і дапамагаць, чым магчыма, нацыянальнаму руху й дэмакратычным сілам, у першую чаргу ў стварэнні Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі й дзейнасьці Маладога Фронту.

[ 07/07/2005 19:29 ]
Добрага дня! Павал, уважаю цябе за найпасьлядоўнейшага сярод нашых палітыкаў. Прадказальнасьць і цьвёрдасьць што да прынцыпаў — з аднаго боку, нетрывіяльнасьць у ідэях, ініцыятывах — з другога. Пытаньні наступныя: 1. Прыгадай моманты, калі адступіўшыся ад нейкага свайго перакананьня, ты мог выйграць, атрымаць палітычную выгаду, але не адступіўся. Дык вось, ці ёсьць сярод гэтых выпадкаў хоць адзін, пра які ты цяпер шкадуеш? 2. Прыгадай агучаную ідэю ці ініцыятыву твайго аўтарства, пра якую потым давялося пашкадаваць. Ці ёсьць такія? Зычу посьпехаў! Карцаў
1.Пра праяўленую прынцыповасьць, наколькі я памятаю, мне не давялося шкадаваць ані разу:”няхай будзе слова ваша “так” – значыць“так”, і “не” — значыць “не”, а што звыш таго, тое ад злога”. 2.Наконт ініцыятываў – бывала.У 1998-м, падчас “Алімпіяды Маладога Фронту”, мы зладзілі спаборніцтва па піцьці піва на хуткасьць з журналістамі. Ужо ня памятаю, хто выйграў, але шкада было і тых, і гэтых.

[ 08/07/2005 02:42 ]
Не пойму о каком таком лидере идет речь. Лидер — это тот,кто реально что-то возглавляет,а Северинец вот уже сколько времени бухтит о создании какой-то партии,но реально ничего не создал, да и не создаст. Не тот калибр личности,да и ветер в голове гуляет. Он все носится с идеей вторичной христианизации Беларуси в то время, как лишь 6 % населения ходят в церковь или считают себя верующими. А где его молодежь? Tак,какая-то жалкая кучка. Не пора ли признать, что белорусский национализм переживает вот уже который год фундаментальный кризис. Развал в БНФ,на мой взгляд,наглядное тому подтверждение.
Да ведама шаноўнага аўтара рэплікі, “веруючымі” ў Беларусі сябе называюць 52% насельніцтва, а практыкуючых хрысьціянаў (тых, хто рэгулярна наведвае царкву, касьцёл, дом малітвы, чытае Біблію, моліцца хаця б раз на дзень, у нас больш за 10%. Вы пішаце пра такіх людзей быццам пра нейкую купку маргіналаў, а на мой погляд, тыя, хто верыць u Бога і любіць сваю Бацькаўшчыну, і ёсьць сольлю зямлі. Стварэньне хрысьціянска-дэмакратычнай партыі – гэта не PR-акцыя, а сур`ёзная , грунтоўная праца, разьлічаная сама менш на 1,5-2 гады. Распрацоўка праграмных дакумэнтаў і літаратуры, міжканфэсійныя пагадненьні, адукацыя сярод вернікаў і сьвецкае грамады, арганізацыя рэгіянальных структураў, правядзеньне аргкамітэтаў і падрыхтоўка зьезду… Чым і займаемся цяпер. Бо наша задача – не “заняць нішу” і не дадаць яшчэ адну абрэвіятуру да пераліку апазыцыйных партыяў, а заснаваць рэальную палітычную сілу, здольную ў пэрспэктыве павесьці рэй нацыянальнага і духовага Адраджэньня ў Беларусі. Паўней гл. www.bchd.info. Наконт жа крызысу нацыяналізму – узгадайце хаця б апошнія кампаніі Лукашэнкі. Рэфэрэндум “За Беларусь!”, газавую вайну, Дзень Незалежнасьці з аднайменным праспэктам… Дэмакратычны рух недаравальна ўпускае ініцыятыву ў нацыянальным пытаньні, вось у чым праблема! Зрэшты, ані Мілошавічу, ані Кучму, ані Шэварнадзэ іхны “пэрманэнтны патрыятызм” не дапамог, бо не абапіраўся на нацыянальную ідэю. 

[ 08/07/2005 11:19 ]
Прывітаньне, Павал. Скажы, калі ласка, дзе ў Менску можна набыць тваю кнігу «Нацыянальная ідэя»? Заходзіў на ўправу — там няма :( Дзякуй. Андрусь Сідорык
Другі наклад “Нацыянальнай ідэі” плянуем надрукаваць на працягу некалькіх тыдняў: першы разыйшоўся падчас прэзэнтацыі. Цяжкасьці зьвязаныя з тым, што гэта робіцца за ўласныя грошы. Спадзяюся, ужо ў жніўні-верасьні кнігі зьявяцца і на Управе, і ў ТБМ, і ў сыстэме “Кнігі—поштай”. На пачатку верасьня плянуюцца прэзэнтацыі ў 12 гарадох Беларусі. Пакуль жа прачытаць “Нацыянальную ідэю” можна ў сеціве: www.mfront.net i www.bchd.info.

[ 08/07/2005 11:54 ]
Вiтаю Павал як вы бачыце лес Беларусi у 5-10 гадовы тэрмiн? Што на вашую думку трэба рабiць у першую чаргу каб зьмянiць становiшча? Цi падтрымлiваеце вы байкот наступных «выбарау» (вядома каго)? З павагай , Грамадзянiн.
Як бы ні склаўся лёс Беларусі ў бліжэйшыя 5-10 гадоў, гэта ў любым выпадку будзе барацьба. Магчыма, яшчэ больш жорсткая, чымсьці цяпер, і да яе трэба рыхтавацца. У нас няма іншага выйсьця, як толькі перамагаць, а значыць, рана ці позна мы пераможам. Хацелася б раней – таму і выбары 2006 году мы мусім ператварыць у масавую кампанію нацыянальнага супраціву. Што трэба зрабіць, каб супраціў стаў агульнабеларускім? Падрабязна пра гэта – у маіх кнігах “Пакаленьне Маладога Фронту” і “Нацыянальная ідэя. Фэнамэналёгія Беларусі”.

[ 08/07/2005 13:04 ]
Добры Дзень! Схіляю галаву прад Вашай мужнасьцю. Як на Вашу думку, чым можа дапамагчы беларуская дыяспара ў памежных краінах змаганьню за Беларусь. Найперш мяне цікавіць Украіна Сяржук Горбік
Дзякуй вялікі за пытаньне,Сяржук! Дапамога беларусаў з памежных краінаў у сёньняшняй сытуацыі сапраўды выключна важная. Літва, Латвія, Польшча і асабліва Украіна – найлепшыя пляцдармы для падтрымкі руху ў самой Беларусі. Рэжым абсалютна абгрунтавана баіцца “экспарту рэвалюцыі” адтуль. Таму нам патрэбныя і сувязі дыяспары з мясцовымі дый цэнтральнымі ўладамі гэтых краінаў, агітацыя сярод беларусаў, што выяжджаюць за мяжу, падтрымка будаўніцтва і вяшчаньня радыё і тэлевізіі для Беларусі (па-беларуску!). Такі “пояс падтрымкі” вакол Беларусі ўжо фармуецца, і ў нас ёсьць шэраг прадстаўнікоў, якія працуюць на ўсіх кірунках. Калі вы самі і вашыя знаёмыя гатовыя дапамагчы, — адрэсы нашых сайтаў тут ужо згадваліся. 

[ 08/07/2005 16:07 ]
Паважаны Павал, каб толькі ад цябе аднаго залежaла, хто б узначаліў Беларусь,але каб краіна наша была табе вельмі ўдзячна за твой выбар ? Дзякуй. Туравец Віктар з Францыі.
У маім уяўленьні, сапраўдны прэзыдэнт – гэта той, хто верыць у Бога і любіць сваю краіну. У 1996-м я з гонарам насіў значок “Мой прэзыдэнт – Зянон Пазьняк”. У 1998-м значок недзе згубіўся, але з тае пары лепшага нацыянальнага лідэра на Беларусі так і не знайшлося. 

[ 08/07/2005 16:21 ]
Павал, на тваю думку, якія галоўныя ўмовы павінны быць, каб усё ж перамагчы зло, якое пануе на нашай зямлі ? Дзякуй. Туравец Віктар.
Галоўныя ўмовы належаць да сфэры духовасьці. Зьняць Лукашэнку ці пабудаваць мяжу з Расеяй тут яўна недастаткова. Праблема глыбей – у духовым стане нацыі. Сьвядомасьць вызначае быцьцё, а не наадварот. Адсюль і абыякавасьць, і забітасьць, і Лукашэнка. Таму адраджэньне Беларусі немагчымае бяз Бога і яснай нацыянальнай ідэі. Трэба пачынаць мяняцца самім. Вера, якая дзейнічае любоўю, — вось галоўная ўмова. Зрэшты, Віктар, зважаючы на вашую актыўнасьць на ўсіх апошніх он-лайнах і жаданьне памяняць сытуацыю, прапаную супрацоўніцтва з БХД і/або МФ. Сваіх людзей у Францыі ў нас пакуль няма. Дасьцё электронную адрэсу – дашлём Вам матэрыялы.

[ 08/07/2005 17:18 ]
Pavel — vi odin is politikov kotorie imeiut svegie idei.Sposobni li Belarusi podniatsa i dobitsa nakonits svobodi i uvagenia v svoih glasah i v mire?Imeete li vi ,opositsia plani kak podnit ludei ,raskrit im glasa na vran`e vlasti?(detali ne nugeni)Da ili net.Ya uveren thto banditi kotorie seitshas u vlasti budut streliat v narod.Budet li normalnii plan soprotivlenia silovogo ,a ne obstshie slova osugedenia ?Gelaiu vam stat presidentom svobodnoi Belarusi vi dostoini etogo.
Узьняцца беларусы здольныя – ня раз у гісторыі яны гэта даводзілі. Што ж да канкрэтнага пляну вываду людзей на вуліцы ў 2006-м, дык ён ёсьць, і мы прапануем яго “дзясятцы”. Ключавое значэньне ў гэтым пляне мае давядзеньне да большасьці людзей, якія хочуць пераменаў, факту іхняе большасьці. Уласна кажучы, ідэя дэмакратыі і ёсьць ідэяй большасьці, і таму тэхналёгія любой перамогі дэмакратыі абапіраецца на вызначэньне, арганізацыю і візуалізацыю большасьці. Мы – беларусы, і нас тут большасьць. Больш за 60% беларусаў — за зьмену кіраўніцтва. Большасьць за тое, каб жыць як у Эўропе, а не як у Расеі. Абсалютная большасьць жадае свабодных выбараў без фальсыфікацыяў. Нас большасьць, і мы пераможам! Масавая сыстэмная агітацыйная кампанія з адзіным пасланьнем і адзіным лідэрам. У аранжавай Украіне ўсім было відавочна: за перамены большасьць! Менавіта такі факт здольны паралізаваць машыну рэжыму: у народ страляць баяцца. Дасьць Бог, і “сілавы супраціў” не спатрэбіцца. Праўда, на мой погляд, тэхналёгія не гарантуе перамогі. Пакуль самім дэмакратычным сілам не хапае духу, не стае волі і веры для працы ў маштабах нацыі. А калі гэтага ня будзе — аніякі плян, аніякі адзіны кандыдат не дапамогуць. 

[ 08/07/2005 17:21 ]
Paval, vitaju! Geta Alona Andrejeva, karystajusia takoj magczymasciu pieradac samyja shchyryja slovy padtrymki, bo inshaj magchymasci pakul nia maju. Trymajsia!
Дзякуй вялікі, Алёна! Тым, хто будзе весьці кампанію на перадавой, давядзецца яшчэ цяжэй. Таму давайце будзем падтрымліваць тых, хто змагаецца на волі. 

[ 08/07/2005 19:27 ]
Задаю Вам пытаньне, якое задаваў і Фядуце. Як Вы ставіцеся да эміграцыі Зянона Пазьняка і Сяргея Навумчыка? Ці лічаце магчымым і пажаданым іх вяртаньне? Ці сустракаліся зь імі, ці маеце з імі сувязь?
Да эміграцыі Зянона Пазьняка і Сяргея Навумчыка стаўлюся з разуменьнем. Гэта быў вымушаны крок. Больш таго, гэта рашэньне, на якое яны абодва мелі права. Хто папракне за эміграцыю Касьцюшку, Дамейку, Раду БНР, Быкава?.. Ці ацалеў бы Пазьняк пасьля “палітычнай зачысткі” 1999-га, калі б быў тут? Томас Джэфэрсан змагаўся за незалежнасьць Амэрыкі ад Англіі ў Парыжы, ягоны ўнёсак у перамогу параўнальны хіба што з унёскам Вашынгтона, які кіраваў войскам. Пасьля ўдзячныя грамадзяне нават абралі Джэфэрсана трэцім прэзыдэнтам ЗША. Пазьняк жывы, але далёка. Што ж, можа, менавіта гэта адстароненасьць ад дробнапалітычных міжпартыйных “разборак” апошніх гадоў пакуль і захоўвае ў масавай сьвядомасьці ягоны моцны і цэласны вобраз. Безумоўна, уплываць на падзеі з эміграцыі выключна складана. Зрэшты, той жа Сяргей Навумчык, застаючыся ў Празе, на “Свабодзе”, робіць для беларускай справы ня менш, чым любы з партыйных лідэраў тут. Але ж эміграцыя без вяртаньня – сумная гісторыя, хто спрачаецца. Таму спадзяюся сустрэць і спадара Зянона, і спадара Сяргея на Радзіме. Апошні раз бачыўся зь Зянонам Станіслававічам у Вільні, на сустрэчы беларусаў Балтыі, два гады таму. Паразмаўлялі прыязна і па справе. Сяргей Навумчык тэлефануе, часта прапануе выступаць на “Свабодзе”, за што я яму вельмі ўдзячны. 

[ 08/07/2005 21:38 ]
Sanouny Paval. Vitaju ciabie sardecna. Ja vielmi ciopla pryhadvaju siabroustva i Maladym Froncie i licu heta z bolsasci plionam tvajoj liderskaj aktyunasci. Zycu tabie advahi i mocy u tvaim nialiohkim vyprabavanni. Pamahaj tabie Boh. A pytannie majo nastupnaje: Ulicvajucy sytuacyju z Mikolam Statkievicam kaho b z kandydatau na prezydenctva ty b padtrymau zaraz? Dziakuju. Dzmitry Hurnievic, Naliboki
Дзякуй вялікі, Дзьмітрый. Пра кандыдатаў у прэзыдэнты – пытаньне надзённае, але цяжкае. Быў бы Пазьняк у Беларусі – без ваганьняў падтрымаў бы Пазьняка. Давёў бы Мілінкевіч, што здольны ня толькі яднаць людзей па рэгіёнах, але і падымаць іх на рашучыя дзеяньні – ужо зараз агітаваў бы за Мілінкевіча. Абапёрся б Колас не адно на інтэлігенцыю, але й на прадпрымальнікаў, партыйцаў, моладзь і хрысьціянаў – сказаў бы: ”Колас!” Цяпер большасьць маладафронтаўцаў і ладная частка сяброў БХД — за Мілінкевіча. Разам з тым, канчатковую выснову, каго падтрымліваць, варта рабіць праз 2-3 месяцы.

[ 08/07/2005 22:10 ]
Chym zajmaecca vasha partyja? Chamu vy pakinuli Malady front?
Беларуская Хрысьціянская Дэмакратыя пакуль што ў стадыі стварэньня, казаць пра яе як пра паўнавартасную партыю можна будзе хіба што пасьля ўстаноўчага зьезду, які заплянаваны на зіму. Цяпер у асноўным ідзе арганізацыйная праца. Што ж да сэнсу пытаньня, дык БХД ставіць сабе за мэту правядзеньне палітыкі хрысьціянскіх прынцыпаў і беларускага патрыятызму. Падрабязна глядзіце сайт www.bchd.info. Чаму я пакінуў МФ? Па-першае, у МФ ужо вырасла новае пакаленьне лідэраў – Дашкевіч, Бахун, Лісічонак, Красоўскі, Мацкевіч, іншыя – якія шмат у чым мацнейшыя за мяне. Натуральна, маладым – дарога! На тое ён і Малады Фронт. Таму яшчэ ў 2003-м я заявіў, што сыходжу і што час рыхтаваць зьмену. Дарэчы, я дагэтуль зьяўляюся сябрам Цэнтральнай Рады МФ і кансультантам кіраўніцтва. Па-другое, маладафронтаўскі дынамізм, рашучасьць і ідэалізім цяпер вельмі патрэбныя старэйшаму пакаленьню. Пагадзіцеся, усяму беларускаму руху цяпер бракуе сьвежых сілаў, веры і дзеяньня. Таму не адно я , а дзясяткі сяброў са “старое гвардыі МФ” заняліся стварэньнем БХД.

[ 08/07/2005 23:52 ]
Распавядзіце, калі ласка, падрабязней пра “Хрысціянскую ініцыятыву”. Дзеля чаго створаны гэты рух? Якія мэты ставяць, ці павінны ставіць, перад сабой яго удзельнікі? Дзе можна падрабязней даведацца пра дзейнасць “Ініцыятывы”? На вашую думку, што ў дзеяннях галоўнага Праваслаунага Атэіста нашай краіны ёсць не хрысціянскага?
“Хрысьціянская ініцыятыва” (ХІТ) была заснаваная ўвосень 1999 году як сумоўе беларускіх хрысьціянаў усіх канфэсіяў. У кнізе “Пакаленьне Маладога Фронту” гэта апісана больш падрабязна. ХІТ праводзіла канфэрэнцыі, адукацыйныя акцыі, ток-шоў ад 1999 да 2004 году (апошняй была маладзёвая сустрэча з хрысьціянамі-дысыдэнтамі Эрнэстам Сабілам і Уладзімерам Канатушам. Пра гэта паведамляла “Наша Ніва”). Напрыканцы 2004-га менавіта актывісты, якія ўдзельнічалі ў ХІТ, склалі ядро аргкамітэту БХД. Пра праваслаўнага атэіста – у ягоных дзеяньнях цяжка знайсьці што-небудзь хрысьціянскае, дзіва што. “Пыхліва бязбожнік пагарджае Госпадам: “ня ўзышча!” Няма Бога! – вось усе думкі ў яго” (Псальмы 9:25). Але ж адказваць перад Богам давядзецца: жывы Госпад.

[ 09/07/2005 00:12 ]
Yakoi vy bachyze Belarus u buduchyne? I yakuyu rolyu xochatse u ei vykonvaz?
Беларусь у будучыні бачу Божай і незалежнай. Веру, што неўзабаве яна такой будзе. Дэталёва – глядзіце праект праграмы-максымум БХД. Наконт уласнае ролі – якую Бог дасьць. Пакуль пішу. Агітую. Арганізую. Малюся. 

[ 09/07/2005 01:15 ]
Добры дзень Павал, адкажы калі-ласка на такое пытаньне. Як ты мяркуешь ці магчыма ў Беларусі выкарыстаньне амерэканскіх паліттэхналёгіяў , тэхналёгіяў рэклямы ды PR, зразумела ж ўлічвая нашы нацыянальныя асаблівасці? Калі ў краіне нельга вылучіць аднаго моцнага кандыдата ў прэзідэнты ад апазіцыі, дык яго трэба зрабіць. На мой погляд Ўладзімір Колас магчыма і ёсць такі чалавек. Па першае яго проз’вішча выклікае только добрыя думкі і асацыяцыыі ў насельніцтва,па-другое ён пэрсона не заангажаваная ў палітычных колах, яго брэнд як кажуць магчыма было пабудаваць з чыстага аркуша. Якія твае асаблівыя думкі наконт гэтага і як ты сам ставісься да гэтага чалавека? Касьцюкевіч Сяржук
Тэхналёгіі, у прынцыпе, унівэрсальныя, Сяржук. І ў нас яны таксама працуюць. Але для іхнага прымяненьня трэба пэўны грунт: прага (жаданьне людзей зрабіць штосьці, каб зьмяніць сытуацыю), вера (бачаньне перамогі і ўпэўненасьць у ёй) і воля (здольнасьць дзейнічаць рашуча). Пакуль лідэрам дэмакратычных сілаў гэтых базавых падмуркаў і бракуе. Што да Коласа, кандыдат, згодны з табой, варты. Паводле Гэлапа, Колас набраў 62% у першым туры ў сваёй акрузе ў 2004-м годзе. Стаўлюся да спадара Уладзімера з павагай. Мы зь ім размаўлялі сам-насам, ён выступаў перад маладафронтаўцамі. Але цяпер толькі ад яго асабіста залежыць, ці падтрымае яго яшчэ хто-небудзь, апроч Рады інтэлігенцыі. 

[ 09/07/2005 10:28 ]
Pawal Siewjaryniec, jakoie Wy maiecie stau^lien`nie da nie chrys`cijanskich wierawyznan`nieu^ (isljam, krysznaizm)? Ci nja liczycie ich isnawan`nie na bielaruskich ziemljach natural`nym? Ci moz^a Bielarus` u buduczyni pau^stac` pierad pahrazaj radykal`naha isljamskaha teraryzmu?
1. Да нехрысьціянскіх вызнаньняў стаўлюся талерантна, але шкадую людзей, якія яшчэ не прыйшлі да Хрыста. Ані ў Магамэта, ані ў Крышну, ані ў Перуна, зразумела, ня веру. “Ніхто не прыходзіць да Айца, калі не празь мяне”, – кажа Ісус у Эвангельлі. 2. Зь цяжкасьцю ўяўляю сабе ячэйку “Аль-Каіды” дзе-небудзь у Іўі. Але калі ня прымем Хрыста – сьвятое месца пустым не бывае… 

[ 09/07/2005 11:39 ]
Павал, па твайму меркаванню, у сучаснай Беларусі беларус, які АДКРЫТА ставіцца да існуючага дыктатарскага рэжыму, можа адчуваць максымальную свабоду, другімі славамі : мець магчымасць тварыць дабро ў сваёй краіне ? Дзякуй. Туравец Віктар з Францыі.
Можа, Віктар. Галоўнае – мець свабоду ўнутры сябе. Гэта “такім чынам, стойце ў свабодзе, якую даў вам Хрыстос, і не схіляйцеся зноў пад ярмо рабства” (Да Галятаў 5:1). 

[ 09/07/2005 13:59 ]
Са зьдзіўленьнем даведаўся, што Павал стаў праваслаўным. Хоць раней хіліўся да пратэстантызму, а таксама вельмі цёпла выказваўся наконт грэка-каталіцкай Царквы. Што гэта? Сьвядомы выбар ці каньюктурнасьць? З прыцэлам на тое, што ў будучым людзі будуць галасаваць за праваслаўнага Паўла Севярынца. Цікава таксама, дзе ў Віцебску праваслаўныя моляцца на роднай мове? Зьміцер
У духовым жыцьці “кан’юнктурыць” вельмі небясьпечна – калі Вы хрысьціянін, тады зразумееце, пра што я кажу. Усе пытаньні духу на 100% трэба аддаваць Богу – бо гэта Божае. Некалькі гадоў мне сапраўды давялося наведваць і касьцёлы, і дамы малітвы, і вуніяцкія грамады, і царкву. Але ў рэшце рэшт Госпад прывёў да праваслаўя. З 2003 году я хаджу ў царкву. Скажу шчыра: я далёка не з усім згодны ў прыходах РПЦ. Але маё праваслаўе – гэта беларускае праваслаўе Эўфрасіньні Полацкай, Кірылы Тураўскага, Мялета Сматрыцкага, Сыльвэстра Косава, Пятра Магілы, мітрапаліта Мэльхісэдэка. Грунтоўна пішу пра гэта ў главе “Праваслаўе” сваёй кнігі “Нацыянальная ідэя”. Адрадзіць беларускае праваслаўе, на мой погляд, можна толькі знутры. І, калі Бог прыводзіць вернікаў у царкву, Ён ведае, як гэта зрабіць. На жаль, Зьміцер, пакуль у Віцебску праваслаўныя моляцца па-беларуску альбо ў хаце, альбо пра сябе, альбо на пасяджэньні суполкі БХД. Час ад часу пэўныя элемэнты літургіі чытаюць на роднай мове ў Пакроўскай ды Сьвята-Георгіеўскай цэрквах. Поўнае богаслужбы па-беларуску пакуль няма. Але працуем над гэтым. Ёсьць некалькі асяродкаў моладзі ў тутэйшых праваслаўных брацтвах на ўзор таго, што ў Петрапаўлаўскай царкве ў Менску. А насамрэч – царква адзіная, не праваслаўная, не пратэстанцкая ці каталіцкая, а Хрыстовая.

[ 09/07/2005 17:38 ]
Прывітаньне Павал, даўно малюся за хрысьціянскае абуджэньне сьвядомай беларускай інтэлігенцыі, палітыкаў, моладзі. Таму сьведчаньне вашага навяртаньня да Бога стала для мяне сьведчаньнем Божай працы у гэтым накірунку. Дзякуй Богу. Адкажыце, калі ласка, ці шукаеце вы Божага адкрыцьця для сваёй грамадзкай і палітычнай дзейнасьці, на вашую думку, ці патрэбна гэта? Дзякую вас за апошнюю кнігу, лічу яе за ўзор бел. хрысьц. літаратуры. Ці магчыма яе набыць праз інтэрнэт крамы? Барані вас Бог. З павагай Інга.
Дзякуй вялікі, Інга! Божае адкрыцьцё ў грамадзкай ці палітычнай дзейнасьці – гэта сутнасьць майго жыцьця. Любы лідэр мае пакліканьне ад Бога сувымерна ягоным здольнасьцям, закладзенае ў яго Творцам. Калі чалавек не бярэ гэта пад увагу, ён марнуе сваю місію. Пра “Нацыянальную ідэю” – калі Бог дасьць, празь некалькі тыдняў зьявіцца другі наклад. Тады праз “Кнігі – поштай” або www.mfront.net можна будзе замовіць.

[ 09/07/2005 18:28 ]
Не зусім зразумелая Вашая зацікаўленасць у амерыканскай Партыі Рэспубліканцаў. Чым яны Вас прывабілі??? На справе іхнія ўчынкі разыходзяцца з словам…хіба толькі Маккейн нарьмалёвы чэл. Дадаць трэба пра іх «веру у Бога» з пахвалай і нежаданьнем забараніць смяротныя прысуды, дый часам проста фашыстоўскія адносіны да чорнаскурых, нелегалаў, мексыканьцаў ды інш. Я сам імігрант і з першых вуснаў гатовы сьведчыць аб іхнай імігрантафобіі, сам з гэтым нярэдка меў дычыненьне… Шалёны бярэзінец.
Аснова Рэспубліканскай партыі –“Christian Сoаlition” – гэта клясычная хрысьціянская дэмакратыя, як ХДС\ХСС у Нямеччыне альбо БХД у Беларусі. На выбарах 2004 году я хварэў і маліўся за Буша, як і большасьць хрысьціянаў ва ўсім сьвеце, бо супраць разбэшчанасьці, культу грошай і бязбожнасьці амэрыканскіх левалібэралаў. Менавіта таму МФ сябруе з моладдзю рэспубліканскай партыі. Наконт “фашызму” — гэта, на мой погляд, з той самай сэрыі, што і пра “нашчадкаў паліцаяў пад бел-чырвона-белымі сьцягамі” па БТ. Дарэчы, лацінаамэрыканцы, паводле статыстыкі, падтрымалі Буша. Тое, што Вы бярэзінец – гэта цудоўна, але ад “шалёнасьці”, раю, пазбаўляйцеся. 

[ 10/07/2005 01:09 ]
Вітаю. Я ганаруся вашай мужнасьцю і цярпеньнем. Але мне здаецца грамадству непатрэбны перамены. На мітынгах усе меней людзей. Я працую праграмістаў, і нават ў нашым асяродку(людзі адукаваныя) каля 5% адсоткаў гатовы выходзіць на абарону правоў і выбару, дык а што мовіць аб працаўніках заводаў. Ахвяраваць можна частку жыцьця, але не ўсе. Пытаньне: -ці верыце вы што нас будзе шмат на вуліцах падчас прэзідэнтскіх выбараў? -ці есьць рэальныя магчымасьці павялічыць рух супраціву ўнутры дзяржавы? -ці не павінна Эўропа рабіць больш рашучыя крокі акрамя дэклярацыяў? Дзякуй. Юрась.
Тое, пра што вы кажаце, Юрась, называецца “агульная млявасьць і абыякавасьць да жыцьця”. Гэта хаця і хранічная хвароба, але ж не сьмяротная. Калі верым і можам, значыць, пераможам. а) Веру, што гэта магчыма. Дапамагайце – разам здужаем! б) Ёсьць рэзэрвы. У Беларусі жывуць 10 мільёнаў чалавек. Далучайцеся і прапануйце далучацца Вашым сябрам. в) Эўропа можа зрабіць такія крокі, але нам гэта трэба больш, чым ім. Патрабуйма! “Прасіце – і дасца вам, грукайцеся — і адчыняць вам, шукайце – і знойдзеце”.

[ 10/07/2005 07:01 ]
Хотелось бы от вас Павел услышать ответы на следующие вопросы: 1.Есть ли надежда, что наша оппозиция хотя бы за год до выборов начнет ездить по городам Беларуси и общаться с простыми людьми, а не с политиками стран Евросоюза, США, Грузии? 2.Приходиться часто слышать, как от наших политиков, так и от российских, что в нашей оппозиции некоторые лидеры тесно сотрудничают с КГБ. Так ли это? Можете ли назвать их? 3.Не считаете ли вы, что единым кандидатом должен стать Зенон Пазьняк, так как судя по всему только у него будет альтернативная программа нынешней власти. Андрей. Минск.
1. Апазыцыя ўжо езьдзіць па Беларусі – па ўсіх раёнах ідуць вылучэньні актывістаў на Кангрэс. Але трэба ня толькі езьдзіць, але й хадзіць па кватэрах. Тады надзея ёсьць. 2.Хацелася б верыць, што тых, хто не супрацоўнічае, усё-ткі больш, чым тых, хто супрацоўнічае. Пальцам паказваць ні на кога ня буду, бо сам у КГБ не працую. Мне здаецца, тут мае месца своеасаблівая самацэнзура: зацюканы стан, у якім некаторыя нашыя кіраўнікі пачуваюцца няблага, цалкам задавальняе рэжым, а кіраўнікі не прыкладаюць асаблівых высілкаў да рэальнага дзеяньня ды змаганьня. 3. Зянон Пазьняк, які ў Беларусі – наймацнейшы нацыянальны кандыдат. А калі так, як цяпер, альтэрнатыву Лукашэнку давядзецца выбіраць сярод Мілінкевіча, Лябедзькі, Коласа, Казуліна… 

[ 10/07/2005 11:51 ]
1. Ці ты КГБ-шны агент? 2. Што было падчас апошняга рэфэрэндуму? Токмо не манити.
1) Не, я не КГБ-шны агент. 2) Падчас апошняга рэфэрэндуму былі т. зв. “выбары” і татальныя фальсыфікацыі. Сам я вылучаўся ў Віцебску па 17-й акрузе. Абыходзіў кватэры, агітаваў людзей сказаць на рэфэрэндуме “не” і адстойваць свой выбар. Апроч таго, быў каардынатарам супрацьдзеяньня па рэфэрэндуме ад дэмакратычных сілаў ў Віцебскай вобласьці. Між іншым мы адзіныя ў Беларусі пасьпелі масава распаўсюдзіць па вобласьці агітацыю “Не!” да хвалі Лукашэнкаўскага піяру. Вынік: паводле Гэлапа, у Віцебскай вобласьці за Лукашэнку прагаласавалі толькі 35% – гэта другі паказьнік пасьля г. Менску (30,5%) і найлепшы сярод астатніх рэгіёнаў. У сярэднім па Беларусі, калі памятаеце, было 48,4%. 18-19 кастрычніка вадзіў калёну пратэсту па Менску (па ТВ паказвалі), атрымаў за гэта 2 гады “хіміі”.

[ 10/07/2005 12:40 ]
Dobri dzeni, spadar. Mne hacelasiab yzgadac’ nekal’ki momantoy z Vashai dzeinas’ci iakiia vam napeyna nia vel’mi padabaycca, alezh. Pachnem z tago shto Maladi Front biy ytvorani zysim inshimi ludziami, iakia potim bili vimyshani sisc’, papraydze kazhachi iani bili vikinyti z arganizacii. Nivodnaia z Vashih iniciacivay ne znaishla svaigo zaviarshenn’ia ysio iani bili tol’ki Vashim palitichnim piaram, na zhal’… Mne davialosia , y svoi chas , z’iayliacca siabram Central’nai radi i ydzel’nichat’ y soimah i pasedzhanniah, i ia dobra pamiatay tyu atmasfery iakaia panavala tam. Kali Vashih apanentay ledzve ne taptali nagami Vashia paplechniki. Ia pamiatyu tou hlys’ny i bluz’niorstva z Vashaga boky pavazhani spadar…Ia pamiatay Vashia slovi(geta adbilosia na Varvasheni 8 na pasedzanne Radi Maladoga Fronta) sto, bilob dobra kab Rasea pragrimyla Belarus’ -tadi mi mozham pachac’ pracess belarusizacii Rasei z nytri… Navat y Vashih knigah niama ab’ektiynasc’ : Vi z zadaval’nennem palivaece grazzu apanentay i yzvishaece Vashia iakas’ci i y syviazi z getim pitanne da vas spadar Seviarinec : ci zrazymeli vi , shto ne magchima peramagchi hlys’nu-hlus’nioi, a bluz’niorstva — bluz’norstvam…? Ci zrazymeli Vi , shto Vi ne z’iayliaecesia a ni names’nikam Boga na ziamli , a ne iago Apostalam…? Ci navychila Vas zhiccio ne prosta tres’ci Bibliai ,a hacia b zrazymec’ shto ne zaysiodi meta apraydvae srodki…? Ci zdol’ni Vi adkazvac’ za Vashia zdeianni i TRIMAC* DADZENNAE SLOVA…?
“Гора вам, калі ўсе людзі будуць гаварыць пра вас добра” (Лукі 6:26). Аўтар допісу, відаць, злуецца на нейкую даўнюю гісторыю ў МФ. Чалавеку крыўдна, яго можна зразумець. Безумоўна, як любы чалавек, я слабы і грэшны (кагосьці крыўдзіў, а потым даводзілася каяцца). Калі пакрыўдзіў, шчыра прашу прабачэньня! Што да перакананьняў і прынцыпаў, дагэтуль стаю на сваім: у Беларусі бяз Бога няма пэрспэктывы. Мяркуючы па ўсім, Вы з тых “антыхрысьціянаў”, якія не згадзіліся з выбарам Маладога Фронту на 3-м Сойме ў 2000 годзе, калі 95 дэлегатаў выказаліся за хрысьціянскую праграму, а 23 – за альтэрнатыўную. Падзеі давялі, што хрысьціянска-дэмакратычны выбар МФ быў слушны. Дарэчы, я ніколі не казаў пра тое, што “dobra kab Rasea pragrimyla(праглынула?) Belarus”, і ніколі не лічыў, што мэта апраўдвае сродкі. Нянавісьць асьляпляе розум. Не паддавайцеся нянавісьці: Бог Вас любіць.

[ 10/07/2005 20:31 ]
Павал, як вы лiчыце, колькi год спатрэбiцца на тое, каб большасьць насельнiкау Беларусi адчулi сваю нацыянальную прыналежнасьць, зразумелi, што гэта невычэрпны рэсурс для чалавечага руху наперад? Цi можа яны не спасобныя да гэтага увогуле? Калi страх перастане быць кiруючым пачуццём беларуса? Уладзiслау з Менску
Колькі год? Можа, два, а можа, і дваццаць. У любым выпадку, рана ці позна, – але я веру, што гэта адбудзецца. А страх перастане кіраваць беларусамі тады, калі беларусы пакаюцца, “ бо даў нам Бог Духа ня страху, але сілы, любові і мудрасьці”( 2-е да Цімафея 1:7). 

[ 10/07/2005 21:47 ]
Павал, на ваш погляд, 1) што павiнна адбыцца, каб улада у Беларусi належала народу? 2) што павiнна адбыцца, каб цяперашняя улада сышла?
1) Народ Беларусі мусіць спавядаць перад Богам свае грахі – тады верне да сябе гэтую ўладу. Бо толькі ўлада над сабою, над сваімі слабасьцямі, абыякавасьцю, бязьвер’ем здольныя даць уладу і над краінай. 2) Колькасьць тых, хто верыць у Бога і любіць Беларусь, павінна перавысіць колькасьць тых, хто верыць у Лукашэнку і любіць СССР. 

[ 11/07/2005 00:43 ]
Чаму беларускія моладзевыя дэмакратычныя рухі амаль ня ладзяць супольных акцый? Ня памятаю нават, каб былі нейкія супольныя заявы… Андрэй
Супольныя акцыі былі, хаця, маеце рацыю, недастаткова. Магу адказаць за ўласныя ініцыятывы: Кааліцыя “Пераменаў!” 2000 году, Кангрэс беларускае моладзі 2001 году, абарона Курапатаў у 2001-2002 гг. Цяпер рыхтуецца супольная кампанія супраціву “Хопіць!” і маладзёвая мабілізацыйная кампанія пад рабочай назвай “Разам нас большасьць”. Сачыце за рэклямай – і далучайцеся!

[ 11/07/2005 10:14 ]
Шаноўны Павал. Не сакрэт што ў 1999 годзе менавіта Ваша пазыцыя адыграла вызначальную ролю ў тым, што Зянон Пазьняк не набраў чатыры галасы, каб застацца лідэрам яшчэ не раскалотага Фронту. Хаця па іншых зьвестках, ён ўсё ж набраў тыя галасы. Але, пры любой інтэрпрэітацыі падзеяў, некалькі дзесяткаў маладафронтаўцаў па загаду Вашым і Сіўчыка галасавалі супраць Пазьняка. Потым выкінулі і Вас з Сіўчыкамі. Як вы сёньня ацэньваеце тыя дзеяньні, ці не было тое фатальнай памылкай для лёсу нацыянальнага руху.
Ня маеце рацыі. Наконт “загаду, паводле якога маладафронтаўцы галасавалі супраць Пазьняка” Вас увялі ў зман. Ніякага загаду не было.Дэлегацыя МФ (каля сарака чалавек) галасавала салідарна па ўсіх пытаньнях, апроч аднаго, галоўнага: па кандыдатуры Старшыні БНФ галасаваньне ў нас было вольным! Справа ў тым, што ў дэлегацыі была раскладка – 60% за Вячорку і 40% за Пазьняка, і “загад” немінуча раскалоў бы арганізацыю. Сам я, дарэчы, разам са Скочкам, галасаваў за Зянона Станіслававіча Пазьняка, але большасьць рэгіёнаў была за Вячорку. Мы са Скочкам не “ламалі людзей праз калена”, у выніку захавалі МФ адзіным. Дагэтуль перажываю за БНФ: лічу, што Пазьняк мусіў заставацца кіраўніком БНФ, але не выкідваць з сойму Баршчэўскага, Хадыку, Вячорку і яшчэ тузін “прагматыкаў”. Тады б ён выйграў. Лічу, што каманду Пазьняка тады падвяло жаданьне вырашыць усе праблемы адным махам – чысткай. Гэта спалохала тых, хто вагаўся, і яны аддалі галасы Вячорку. Каб ня гэтая жорсткасьць, Пазьняк атрымаў бы ня 156, а ўсе 300 галасоў. Што да МФ, то, калі памятаеце, маладафронтаўцы 31 ліпеня – 1 жніўня 1999 г. мелі чатыры выступы, і ўсе – за адзінства БНФ. А ў спадара Сіўчыка тады была ўласная пазыцыя. Якая – спытайцеся ў яго самога. 

[ 11/07/2005 12:14 ]
Добры дзень ! Павел Канстанцінавіч, што Вы думаеце аб гульні па лясах і балотах «Адзіны кандыдат» ? За каго з прэтэндэнтаў аддалі б свой голас ?
Да праекту “Адзіны кандыдат”, як і Вы, стаўлюся крытычна. Зь першага ж пасяджэньня “дзясяткі” мы настойвалі, каб спачатку была распрацаваная стратэгія барацьбы, арганізаваўся адзіны рух, пачалася кампанія супраціву, а ўжо потым змаганьне выкрышталізавала б лідэраў. У нашай сытуацыі змаганьне нараджае лідэра, а не наадварот! Але “пяцёркавыя” лідэры настаялі, каб стрыжнем кампаніі была не стратэгія перамогі, а працэдура абраньня адзінага кандыдата. Маўляў, абярэм адзінага, і ён нас павядзе, куды трэба. Гэты варыянт аслабляе пазыцыю дэмакратычнага руху. Але ж перамагаць можна і такім чынам. За каго буду галасаваць – пакуль канчаткова ня вырашыў (гл. вышэй). 

[ 11/07/2005 12:15 ]
Жернова мельницы сплетен столько раз перемалывали Ваше имя, не исключение и “Радио Свобода”, окрестившее Вас после суда языком случайных прохожих “грантососом, который наконец-то начнёт работать”. Павел Константинович, откуда деньги на метро и свечки в Храме ?
Увогуле паводле адукацыі я мастак, паводле прафэсіі – інжынэр-геоляг, з 1994-га займаюся журналістыкай, а з 1998-га –пісьменьніцтвам. Мастаком цяпер асабліва не заробіш, геолягам працаваць не далі, а вось ганарары як публіцыст і грошы ад продажу сваіх кніжак я атрымліваю. На сьвечкі, мэтро, бытавую драбязу й паесьці, дзякуй Богу, хапае. А больш мне й ня трэба. “Бо ня хлебам адзіным жывы чалавек, але ўсякім словам, якое зыходзіць з вуснаў Божых”. 

[ 11/07/2005 13:14 ]
Павал, як ты лічыш, што было б лепей для Беларусі, народа, нашай перамогі, каб усе сілы Беларусі падтрымалі Пазьняка ці Мілінкевіча, як адзінага кандыдата ? І па-твойму, як бы адказай Быкаў на такое пытанне ? Дзякуй. Туравец Віктар.
Калі Пазьняк будзе ў Беларусі – Пазьняка. Калі не – напэўна, Мілінкевіча.

[ 11/07/2005 13:24 ]
Павел Константинович, ты человек, который умеет отбросить эмоции и оценить ситуацию. В те два дня после референдума, ты повёл за собой людей, но куда ? Кружить от Дворца Республики до КГБ ? Да, удалось выложить свои чувства, выразить несогласие, НО тебе не кажется, что ты стал слепым поводырём слепых ?
Дзякуй за цытату зь Бібліі, але тут, мне здаецца, ня той выпадак. 18-19 кастрычніка мы са Статкевічам зрабілі тое, што маглі. Калі б хтосьці рабіў лепш – паверце, ня стаў бы яму замінаць. Але з той колькасьцю людзей, якая там была, арганізаваць “майдан” проста б не ўдалося. Што далі гэтыя хаджэньні? Некалькі дзён запар вядучыя расейскія тэлеканалы ды Эўраньюс паказвалі першымі навінамі “акцыі пратэсту зь Беларусі”. Гэта – мільёны гледачоў-беларусаў, гэта – масавая сьвядомасьць. Іншая справа, што арганізацыя агітацыі на 18-га па Менску была цалкам праваленая: партыі і кандыдаты яе практычна не праводзілі. Калі б у 18.00 на Кастрычніцкай плошчы сабраліся ня пяць тысячаў чалавек, а пяцьдзесят, то без перамогі мы б з плошчы не сышлі.

[ 11/07/2005 13:32 ]
Время суда над Вами совпало с голодовкой молодофронтовцев. Ребята начали голодать, потому что их отчислили из техникумов-училищ, но они не стали протестовать против приговора своему другу, лидеру движения (даже выйдя из МФ, Вы всё равно им оставались) так что же выходит личный интерес превыше ? Возможно ли объединение таких молодёжных организаций как «Молодой Фронт» и «Зубр» ?
Маладафронтаўцы, якія галадавалі – гэта сапраўдныя байцы. Перад судовым працэсам яны хацелі ладзіць пікеты, але я сам прасіў іх гэтага не рабіць. 10 ці 20 самых рашучых “сутачнікаў” у той сытуацыі проста выбылі б з барацьбы. Галадоўка магла б не адбыцца, і са школаў ці ўнівэрсытэтаў маглі б выгнаць дзясяткі нашых актывістаў – паводле нашай інфармацыі, такая хваля напрыканцы вясны —напачатку лета рыхтавалася. Але ў выніку нам ўдалося амаль 2 тыдні змагацца на два франты: у судзе і на галадоўцы. Дарэчы, хацеў бы падзякаваць усім тым, хто падтрымаў нас тады. Аб’яднаньне МФ і “Зубра” наўрад ці магчыма. Малады фронт – палітычны рух маладых людзей, якія змагаюцца за нацыянальную ідэю і хрысьціянскія прынцыпы (маючы Праграму, Статут і дэмакратычныя выбары кіраўніцтва). “Зубр” – сетка грамадзкіх актывістаў без уласнай палітычнай плятформы, якая эфэктыўная тады, калі ёсьць фінансаваньне. Сутнасьць структураў розная, але яны могуць працаваць на адну мэту. 

[ 11/07/2005 18:19 ]
Шаноўны спадар Павал! Якую з ладжаных Вамі акцыяў Вы лічыце самай удалай? Што найлепш запомнілася за ўсе гады палітычнае дзейнасьці? Дзякуй. Алесь Загорыцкі
Рэжым палічыў самымі ўдалымі маімі акцыямі 18-19 кастрычніка 2004 году. Для мяне ж найбольш каштоўныя акцыі 1996-1997 гадоў, Дзень сьвятога Валянціна 1997-2002 гадоў, перадвыбарчая сэрыя “Вясна-лета 2001” і абарона Курапатаў у 2001-2002 гадах. Найбольш запомніліся за ўсе гады дэманстрацыі Вясны-96 і, натуралёва, адсідкі. 

[ 11/07/2005 18:35 ]
Павал, якія з сусьветных палітыкаў Вам цікавыя?
Як вы ўжо здагадаліся, палітыкі-хрысьціяне. Такія, як Конрад Адэнаўэр, Лех Валэнса, Рональд Рэйган, Маргарэт Тэтчэр, Гэльмут Коль, Тоні Блэр, Джордж Буш-малодшы, Віктар Юшчанка. 

[ 11/07/2005 18:36 ]
Вам падабаюцца бляндынкі ці брунэткі?
Чамусьці бялявыя – напэўна таму, што асацыююцца з вобразам ідэальнай беларусачкі.

[ 11/07/2005 18:37 ]
Як Вы ацэньваеце расейскі фактар у зьмене ўлады ў Беларусі?
Пуцінская Расея ўжо зрабіла свой выбар – гэта Лукашэнка. Зьмена ўлады ў Беларусі ў 2006 годзе не ўваходзіць у пляны Крамля. 

[ 11/07/2005 21:38 ]
Добры дзень, сп. Павал. Нядаўна Вы скончылі кнігу, прысьвечаную Нацыянальнай Ідэі, У сваіх інтэрв’ю кажаце пра адданасьць хрысьціянскім каштоўнасьцям. На маючых адбыцца ў наступным годзе прэзідэнцкіх выбарах толькі сп. Зянон Пазьняк (сярод сваіх праграмных палажэньняў) зьбіраецца голасна несьці Ідэалы Адраджэньня ды адданасьць Нацыянальным каштоўнасьцям. З гэтае нагоды — наступнае пытаньне. Ці зьбіраецеся Вы заклікаць сябраў «МФ» увайсьці ў ініцыятыўную групу сп. Пазьняка? Ці зьбіраецца кіраўніцтва «МФ» выступіць з адмысловым зваротам да сваіх сябраў датычна ўдзелу ў ініцыятыўнай групе сп. Пазьняка. Дзякую. Максім Д.
Шаноўны Максім, я ўжо ня раз выказваў сваю пазыцыю. Зянон Пазьняк дагэтуль застаецца для мяне нацыянальным лідэрам №1. Праблема ў тым, што рэальная кампанія 2006 году патрабуе прысутнасьці лідэра дэмакратычнага руху ў Беларусі. Калі Пазьняк будзе тут — я гатовы выступіць з заклікам падтрымкі. І кіраўніцтва “МФ”, мяркую, таксама.

[ 12/07/2005 01:27 ]
Якую ролю на Вашую думку Павал, будзе выконваць моладзь у кампаніі 2006 году? Ці хопіць ёй сілы ў адрозьненьні ад 2001 году ўзяць на сябе адказнасьць і не чакаць загадаў посткамуністычных лідэраў беларускае апазыцыі? І ці ёсьць на Вашую думку ў Беларусі такі моладзевы палітык за якім моладзь можа пайсьці?
Моладзь будзе выконваць галоўную ролю. Двухмільённае пакаленьне “Маладога Фронту”, на мой погляд — гэта асноўная сіла сучаснага нацыянальнага руху і ўсёй апазыцыі. Калі ня мы — дык хто? Моладзевыя палітыкі, за якімі могуць пайсьці, ужо зьявіліся — гэта кіраўнікі “Маладога Фронту” Зьміцер Дашкевіч і Сяржук Лісічонак, гэта рэгіянальныя лідэры Павал Красоўскі, Сяржук Бахун, Алесь Зарамбюк, Зьміцер Бародка, Валянцін Аскерка ды іншыя. Гэта — цэлае пакаленьне.

[ 12/07/2005 10:19 ]
Pavazhany Paval! My velmi ganarymsa Vashai muzhnaszju i addanaszju Bazkayshchyne. Z zahaplennem prachytali «Pakalenne Maladoga Frontu». Yak Vy lichaze, payplyvaye Vash prysud na senniashni nastroi moladzi? Zdolna li senniashniaya Belaruskaya moladz’ zmagazza dalei u getkih zhorstkih umovah? My zhadayem Vam i naidalei zastavazza sapraydnym geroyem nashaga chasu!!! S pavagai, Volga, Nastassia
Дзякуй вялікі, Вольга і Настасься. Наконт таго, ці паўплывае мой прысуд на настрой моладзі — мяркую, ён толькі ўзмоцніць змаганьне. Бо адказам на рэпрэсіі будзе пашырэньне маладзёвага супраціву. Беларуская моладзь здольная змагацца ў сёньняшніх жорсткіх умовах, што яна ня раз даводзіла на вуліцах і плошчах, у Курапатах, ліцэі. Гэтая краіна належыць нам, а не саўковай герантакратыі.

[ 12/07/2005 10:29 ]
Pavazhany Pavel, Dziakuj vam za samaahviaravannie i muzhnasc’ u barac’be z kryminal’nym rezhymam. Spadziaius’ iamu hutka nadydze kanec i vash prysud budze zniaty. Mae pytannie takoe — Ci vy adchuvaece mahchymym vydzvizhennie adzinaha kandydata u 2006 hodzie ad moladzi? Neshta ne bachna sapraudy addanyh Belarusi»daroslyh». Tol’ki vos’ Skrabec malajchyna.
Я перакананы, што моладзь павінна аб’яднацца вакол рашучага лідэра, які адстойвае нацыянальную ідэю і прынцыпы дэмакратыі. У Беларусі такія людзі ёсьць. Спадзяюся, што бліжэй да выбараў 2006 году мы зможам канкрэтна адказаць на пытаньне — хто гэта: Зянон Пазьняк, Аляксандар Мілінкевіч, Уладзімер Колас або нехта іншы.

[ 12/07/2005 10:31 ]
Вітаю, Павал! Ці мацнейшую сілу, па Вашаму мяркаваньню, зараз уяўляе справа Вашага жыцьця — Малады Фронт, у параўнаньні з часам Вашага кіраваньня. Хто зараз мае такую ж харызму і лідэрскія якасьці, як у Вас.
За ўвесь час ад 1997 году сёньняшняе кіраўніцтва — наймацнейшае. Мяркую, мы зможам пераканацца ў гэтым падчас кампаніі-2006. Харызматычных лідэраў назаву адразу некалькі: вулічны змагар Зьміцер Дашкевіч, першаклясны мэнэджэр Сяржук Лісічонак, арганізатар галадоўкі ў Жодзіне Павал Красоўскі, дэпутат Алесь Зарамбюк, сустаршыня “МФ” Сяржук Бахун.

[ 12/07/2005 10:32 ]
Добры дзень, паважаны Паўле, Як вы з М. Статкевічам намераныя дзейнічаць у склаўшайся для вас сытуацыі? Ці ня лічыце вы магчымым перастаць гуляць з рэжымам па ягоных правілах і перайсьці на кансьпірацыйную працу, пазьбегнуць зьняволенья, каб ваш патэнцыял мог быць ужытым у кампаніі выбараў-2006? з шчырымі вітаньнямі з Масквы, Баўтрамей
Па-першае, і на “хіміі” мы зь Мікалаем Статкевічам захоўваем магчымасьць трымаць сувязь зь сябрамі па руху. Па-другое, “змаганьне бяз правілаў” — гэта ўжо партызанка, а не аксамітная рэвалюцыя. На мой погляд, у нас, як і ў Польшчы 70-80-х, яшчэ захоўваецца магчымасьць для масавага адкрытага негвалтоўнага супраціву.

[ 12/07/2005 10:48 ]
паважаны Павал! У Вашым узросце ўжо можна і ажаніцца. ці не так? Ідэальны палітык павінен мець сям’ю! А то неяк надакучылі безсямейныя мужчыны ва ўладзе і апазіцыянеры з палюбоўніцамі сваімі. Валя з Менску.
Пакуль для стварэньня сям’і ў мяне няма ані часу, ані патрэбных умоваў. Нельга заведама ставіць пад удар блізкіх людзей. Наконт таго, што ідэальны палітык мусіць мець сям’ю — я на 100% як хрысьціянін з Вамі згодны. Але сытуацыя ў Беларусі патрабуе не ідэальных палітыкаў, а змагароў. Для рэвалюцыянэра ў такі час мець паўнавартаснае асабістае жыцьцё — недаравальная раскоша. Спачатку — перамога.

[ 12/07/2005 10:52 ]
Pavazhany Paval, ty adkazau, shto zyauliaessia siabram Centralnai Rady Maladoga Frontu? Raspaviadzi, kali laska, shto zyauliaezza Centralnai Radai Frontu? Dziakui
Цэнтральная Рада “МФ” — гэта 40 кіраўнікоў маладафронтаўскага руху, абраных на зьезьдзе. Большасьць зь іх узначальвае рэгіянальныя структуры “МФ”. У прамежку паміж зьездамі менавіта Цэнтральная Рада, якая зьбіраецца раз на два месяцы, кіруе “Маладым Фронтам”.

[ 12/07/2005 10:55 ]
Добры Дзень спадар Павал! Для Вас вера ў бога гэта адзінае, што зараз можа абудзіць людзей? Як Вы ставіцеся да нэапаганцтва? Ці не здаецца Вам, што хрысьціянства занадта забруджаная рэлігія, каб яе выкарыстоўваць у мэтах адраджэньня й стварэньня партый заснаваных на так званых хрысьцянскіх прынцыпах? Алесь, Менск
Нязгодны з такім цьверджаньнем, Алесь. Хрысьціянства ўсю 1000-гадовую гісторыю Беларусі было рухаючай сілай і сутнасьцю нацыянальнай ідэі. Паганства ўвесь час нацыянальную ідэю руйнавала. Таму ў адраджэньні паганства я бачу спробу чарговы раз падмяніць арыентыры Адраджэньня. Вера ў адзінага Бога — сапраўды адзіны шанец для сёньняшняй Беларусі.

[ 12/07/2005 11:12 ]
Павал, ці не здавалася Вам хоць на міг, што ўся Ваша дзейнасьць падмяла пад сябе асабістае жыцьцё? Ці не бывае пачуцьця шкадаваньня з гэтага? Ці палкаму рэвалюцыянэру іншага ня трэба?
“Усё мне можна, але ня ўсё карысна”, як сказана ў Пасланьні апостала Паўла. Беларусь цяпер мае патрэбу ў супраціве ня меншую, чым у вырашэньні дэмаграфічнага пытаньня.

[ 12/07/2005 11:19 ]
Чаго Вам найбольш бракуе сёньня? Андрэй.
Адчуваньня волі і веры ў сёньняшніх беларусах.

[ 12/07/2005 11:21 ]
Добры дзень, Павал! Вось зараз Вы знаходзіцеся пад прысудам, які накіраваны на тое, каб выкрэсьліць Вас з палітычнага жыцьця падчас наступнай прэзыдэнцкай кампаніі. Вашая адсылка куды-небудзь падалей ад Менску па задуме уладаў павінна не даць Вам магчымасьці уплываць на хаду падзеяў. Але ці маюць рацыю улады? Ці зьбіраецеся Вы адсіджвацца на ‘хіміі’, калі раптам Беларусь будуць скалынаць рэвалюцыйныя падзеі? Дзякуй. Сяргей Лісічонак
Уплываць на падзеі, нават з “хіміі”, я здолею. Уцёкаў пакуль не пляную :) Але “аксамітная рэвалюцыя” не зважае нават на турэмныя краты.

[ 12/07/2005 11:24 ]
Добры дзень, Павал. Пытанняў некалькі. 1. Які шлях у Беларусі да змены ўлады? 2. Калі гэта шлях зменаў праз рэвалюцыі, ці магчымы ўкраінскі шлях? 3. Калі не дык як выйграць выбары і ўвогуле ці магчыма гэта? 4. Які лёзунг павінна абраць беларуская апазіцыя, каб далучыць да сабе найбольшую частку беларускага грамадства? Ці можа ён быць на беларускай мове? 5. Якія вашыя планы ў палітыцы? 6. Як на ваш пункт гледжання трэба арганізаваць знешнепалітычныя адносіны з Расеяй і ЭС? Дзякуй. З павагай Вольга.
1. Шлях Беларусі да зьмены ўлады ляжыць праз сэрцы і галовы Беларусаў. Толькі духова зьмяніўшы грамадзтва, надаўшы яму нацыянальнай сьвядомасьці, мы здолеем перамагчы. 2. Украінскі шлях для сёньняшняй Беларусі — ідэальны. “Сёньня Ўкраіна — заўтра Беларусь”. Аксамітная, бяскроўная рэвалюцыя, рэвалюцыя сьвядомасьці, рэвалюцыя сумленьня, рэвалюцыя духу — гэта, уласна кажучы, і ёсьць сапраўднае Беларускае Адраджэньне. 3. Выбары выйграць магчыма, калі а) верыць, б) любіць, в) змагацца. 4. Лёзунг, які аб’яднае беларускае грамадзтва, мусіць гучаць па-беларуску! Мы ў “Маладым Фронце” прапануем дэмакратычным сілам лёзунгі “Беларусь — гэта мы!” і “Разам нас — большасьць”. 5. Пляны ў палітыцы — а) удзельнічаць у стварэньні Беларускай Хрысьціянскай Дэмакратыі, б) падтрымліваць “Малады Фронт”, в) дапамагаць усяму нацыянальнаму руху ў кампаніі 2006 году. 6. З Расеяй — добрасуседзкія стасункі праз цывілізаваную мяжу, з Эўропай — цеснае палітычнае, эканамічнае і культурнае супрацоўніцтва.

[ 12/07/2005 11:27 ]
Яшчэ добры дзень! Гэта значыць Вы анікіх кантактаў зь людзьмі, што зьяўляюцца прыхільнікамі паганцтва кантактаў мець не жадаеце й ня будзіце? Прынамсі ў мяне такое меркаваньне пра хрысьціянства, як у Вас пра паганцтва… Нягледзячы на розныя пункты гледжаньне, схіляюся преад Вашай мужнасьцю. Алесь, Менск
Да паганцаў я талерантны, а да паганства як ідэалёгіі маю сур’ёзныя засьцярогі. “Хто вызнае, што Ісус ёсьць Сын Божы, у тым жыве Бог і ён у Богу” (1-е Пасланьне апостала Яна, 4:15).

[ 12/07/2005 11:28 ]
Прывітаньне сп. Павал! На мой погляд Малады Фронт сёньня фармальна едны, а рэальна разьдзелены. Чаму ж Бахун з Дашкевічам агульнае мовы знайсьці ня могуць?
Бахун з Дашкевічам ужо знайшлі агульную мову. Гэтай вясною ўсе маладафронтаўцы дзейнічалі зладжана і дружна. Унутры “МФ” было прынятае прынцыповае рашэньне перад абліччам рэжыму і ў пэрспэктыве кампаніі-2006 быць унутрана зьяднанымі.

[ 12/07/2005 11:42 ]
Ад вэб-майстра: Завяршаем нашую онлайн-канфэрэнцыю.
Дзякуй вялікі за пытаньні, за цёплыя словы. Пастараюся спраўздіць вашыя спадзяваньні, улічыць крытычныя заўвагі і зрабіць усё, што магу, каб Беларусь была вольная, духовая і незалежная.